Een goed begin is het halve werk. Vooral op maandag.

Nadat ik de dans ontsprongen was bij het opruimen van de stoelen na de weekopening, zat ik gezamelijk met enkele andere leerlingen heel vredig in de aula mijn boterhammen te nuttigen.

Alleen hangt sinds vrijdag weer een dartbord in de aula. Daarvoor trouwens ook al, maar het is even weg geweest omdat de mensen die veinsden dat ze konden darten dr altijd zo'n pestzooi van maakten rondom het dartbord.

Dat zaten wij daar heerlijk te eten, beginnen dr ineens twee van die kereltjes van het darten te knokken. Ze vlogen over mekaar heen, over de vloer, en 3 keer tegen ONZE tafel en MIJN stoel. Dus brulde k al zoiets van "kappen nou", maar ze gingen gewoon door. Een opvoedkundige trap tegen het hoofd van een van de jongens wou ook al niet helpen.

Maar als de nood het hoogst is, is de redding nabij. Deze keer in de vorm van een achtergebleven, halfleeggedronken pakje water met sinaasappelplaatje op de buitenkant.

De zwaartekracht tergend hield k het pakje ondersteboven boven die rollende ventjes. Gelukkig kwam dr nog wat uit. Resultaat: 3 druppels op de jongetjes, 3 op de grond.

En opeens hielden ze ook op met vechten. Die ene, met ADHD verschijnselen, en een blik in z'n ogen alsof die een 90% alcohol-joint ophad ofzo, stond te schreeuwen: "wie was dat, wie was dat".

Vlug werd hij dr op attent gemaakt dat ik de dader was. Om verder leed te voorkomen en bovendien omdat mn brood op was, besloot ik weg t lopen.

Tot zover ging alles volgens het script. Maar toen werd die maffe gozer, Wilbert heette die, woonachtig in Zegveld, een beetje giftig.
Opgenaaid door 10 brullende kereltjes rende hij naar de automaat, haalde een flesje cola, en speerde weer terug.

Jahoor...dop dr af, één slokje, dop dr op...schudden...rondkijken...schudden. Toen tegen z'n vrienden zeggen dat ie toch maar niet ging omdat ie bang was "die hele groep op hem af te krijgen" (citaat uit betrouwbare bron).

Toen, zijn faalangst ondertussen blijkbaar aan de kant gezet, liep hij een rondje door de aula, door de andere deur weer naar buiten, en toen stond ie ineens achter me.

T was best voorspelbaar dat ie door die deur zou komen, dus kon ik gelijk vragen wat ie nou met die cola moest. Maf genoeg had ie geen dop op het flesje, maar hield ie z'n duim dr in/op.

Omdat ie niet wilde uitleggen, en de ondertussen rondom staande mannetjes hem nog verder opfokten, verzon ik om het flesje op z'n kop te houden, om de schade te beperken.
Blijkbaar duimde hij 's nachts nog, want z'n duim was dik genoeg om de flessenhals te vullen.
Daar sta je dan. Wat moet je dan. Lekker laten gaan jah. Dus vroeg k nogmaals beleefd wat hij van plan was. "Opdrinken" was het antwoord. Goed. Je mag zelf de rommel opruimen, heb k nog gezegd. Losgelaten.

Hij bracht het flesje naar zijn mond, bracht de hals 3 cm naar binnen, zoals alleen baby's dat kunnen, nam een slok en met een anti-peristaltische beweging kwam het flesje naar buiten.
Hij liep weg. Mooi, opgelost, wereldvrede bewaard dacht ik.

Draait ie zich om, maakt een slagbalslag beweging met z'n arm. En toen nog een keer. Maar toen was het wel raak. Resultaat: Vloer nat, deuren nat, ruiten nat, mijn shirt nat en het plafond nat.

Gelukkig stond de concierge dr naast, die gelijk meneer wilbert meetroonde naar zijn loge.

Daar een hoop gedonder, vervolgens na de pauze naar onze geliefde directeur, Dhr. de Kloe. Die had al een straf verzonnen zoals altijd, en daarna mochten we zelfs zelf uitleggen wat er nou precies voorgevallen was.

Conclusie: samen schoonmaken, en eventuele schade betalen.

Dus, dweil, emmers, ladder en schoonmaaktroep gezocht, en alles weer netjes gemaakt. Probleem opgelost.

Alleen hing het volgende probleem boven ons hoofd. De dakplaten. Het Driestar College, betreffende vooral gebouw Zeta, is in het bezit van een zgn systeemplafond. Zo'n metalen vakjes geraamte, met van die gare stoffige platen dr in.

Dr waren nl. vier platen creatief bewerkt door wilbert, tijdens zijn eerste armwenteling. Maar wat we ook probeerden, emmers water, glassex, spuug, het ging dr niet uit.

Probleem: concierge en Kloe besluiten dat wilbert en ik SAMEN de schade moeten vergoeden. Dat volk is goed de weg kwijt. De ene plaat zat een lamp doorheen, de andere was een hoek afgebroken, de volgende hing een nooduitgangbordje aan, en de laatste zat vol grauwe vlekken.

Dus meneer de concierge noteert gegevens, en gaat wat regelen.

K heb dr nog eens over nagedacht, maar k ben niet van plan wat te betalen. Zes druppels vruchtwater uit een pakje op het zeil gooien, is iets anders dan een flesje cola tegen het dak mikken. Dus wilbert mag zijn deel vergoeden heb k besloten.

Dus, om een lang verhaal kort te maken, vanaf nu, vind ik cola maar rotbocht.
Trouwens, ik wist het al veel langer: bier is veel beter!